اين راز كه در من است

آنقدر گرفته اي

كه ديگر بس است

با اين پاهاي بلاتكليف هم            بيراهه اي را فتح نمي كني

چشم هايم را

به زور آب بالا مي كشي

دست هايم را

دور گردنت حلقه مي كني

من راه خوبي براي خودكشي تو

نيستم

سطر آبي

به آرايش صورتم دست نزن

شبيه آدم هايي شده ام كه تو را دوست دارند

شبيه تر به رنگين كماني                    كه تمام عصب هاي صورتش آبي است

سطر سبز

دست هايش يك وجب بلند تر از ماه نبود

يد بيضا هم

فقط آدم هايي مي كشيد                         شبيه هندوانه هاي تو زرد

سطر قرمز

خون مي چكد از چنگالش

حرفي براي گفتن ندارد

سطر بنفش

شيطان تنها نشسته است

هر صبح برايم دسته گلي مي فرستد

سطر زرد

اين سطر را نمي شنوم                               كر شده ام

سطر سياه

كيش

سطر سفيد

مات

   هی به ما گیر میدادن که وبلاگتون عکس نداره و خیلی خشکه  بیا اینم از عکس!!

خیالتون راحت شد  ولی خودمونیما این آدمکا هم خیلی باحالن